Kolektif Hafıza, farklı kuşaklardan ve düşünsel arka planlardan gelen sanatçıların uzun süredir birlikte yürüttükleri üretim sürecini bir araya getiriyor. Ressam Serdal Arslan’ın gözetiminde Mimar Sinan Atölye çatısında çalışan grup, bireysel deneyimlerin ortak bir ifade alanına nasıl dönüştüğünü izleyiciyle buluşturuyor.

“Kaçış Noktası”, Emir Karademir’ in otomobilleri ve yolları birer ulaşım aracından çıkarıp özgürlüğün, yön arayışının ve içsel dönüşümün metaforlarına dönüştürdüğü bir sergi.

Özgür Yener, çalışmalarında birey-toplum ilişkisini, mitolojik göndermeler ve çağdaş eleştirel yaklaşımlarla ele alan bir sanatçıdır. Geometrik biçimler, saf renkler ve soyut düzenlemelerle kurguladığı eserlerinde; cinsiyet, hiyerarşi, sınıf ve mülkiyet gibi kavramları sorgular. Sanat pratiğini, estetik ile düşünsel derinliği buluşturan bir ifade alanı olarak kullanır.

Bir çiçek bahçesini düşün.

Ama bu, bir bahçıvanın dikkatle biçtiği, sıra sıra dizdiği, büyümesini planladığı bir bahçe değil. Bu, yol kenarında, kaldırımların arasından yükselen, kimsenin izni olmadan açan çiçeklerin olduğu bir bahçe. “Öteki”, işte bu çiçeklere benzer. Onlar bir plana göre dikilmemiştir; kimse onları nerede, nasıl büyüyecekleri konusunda yönlendirmemiştir. Onlar, yaşamın her şeye rağmen sürdüğü, kendiliğinden oluşan alanlarda boy verir. Çatlaklardan. Boşluklardan. Görünmeyen köşelerden. 

Bu bir sergi değil, bir tanıklık, kaldırım taşlarında açan çiçeklerin sergisidir. Ve belki de en çok orada, o boşlukların arasında büyüyen çiçeklerde, gerçek güzelliğin ne olduğunu hatırlarız.